DÜZ ÖRGÜ (JARSE ÖRGÜ)

Ä°lmek atmayı öÄŸrendikten sonra artık örgüye baÅŸlayabilirsiniz. Çift ÅŸiÅŸle baÅŸlamanın açıklamasını iyice kavradınızsa, zaten düz örgüyü öÄŸrendiniz demektir. Ama biz yine de ayrıntılı olarak anlatalım. Önce ÅŸiÅŸleri tutmanın en iyi yolu hangisidir, onu görelim. Daha baÅŸlangıçtan yanlış tutmaya alışırsanız iÅŸiniz rahat yürümez ve düzgün olmaz.

• Devamını oku... Yorum Ekle

ÇÄ°FT KATLA BAÅžLAMA

Böyle bir baÅŸlangıçta ilk sıra çok esnek olmaz, ama çok dayanıklı olur. Åžimdi, daha önce söylediÄŸimiz gibi baÅŸlayın, ama ilmekleri yaparken kullandığınız yünü, yani hem sol elinizde kalan hem de saÄŸ elinizle attığınız yünü çift kat alın.

TEK ŞİŞLE BAŞLAMA

Burada önemli olan ÅŸudur: bir adımın nasıl atılacağını öÄŸrenmeden sakın ondan sonraki adıma geçmeyin. ÖreceÄŸiniz ÅŸeyin en ölçüsünü alın. Bunun üç katı boyunda yünü sol tarafa bırakın ve ipi sol elinizle oradan tutun. ÅžiÅŸlerden birini saÄŸ koltuÄŸunuza sıkıştırın. Sol el baÅŸ ve iÅŸaret parmaklarınızı «C» harfi biçimine getirin. Yünü, tuttuÄŸunuz yerden baÅŸlayarak, önce baÅŸparmağınızın, sonra iÅŸaret parmağınızın üstünden geçirerek. AÅŸağıdan yukarıya dolayın ve iÅŸaret parmağınızın çevresinde bir halka yapın.

MALZEME

Örgü için önce bir çift ÅŸiÅŸ gereklidir. ÅžiÅŸler, maden, tahta veya plastik olabilir. Hangi maddeden olursa olsun bunlar mümkünse madenin veya plastiÄŸin en iyisinden olmalı. Elinizdeki iÅŸi gerçekten sevimli ve zevkli bir uÄŸraÅŸ haline sokmak için, uçları, ilmeklerin arasından kolaylıkla kayan, hafif, zarif ÅŸiÅŸleri tercih etmelisiniz. ÅžiÅŸler ağır, ucu küt ya da esnek bir maddeden yahut da yünü bölecek gibi fazla sivri olursa, üstelik parmaklan da acıtırsa, yaptığınız iÅŸin hiç bir zevki kalmaz. Ayrıca düzgün, zarif bir örgü de çıkaramazsınız. Dikkat edilecek bir nokta da, madenden yapılan ÅŸiÅŸlerin ipliÄŸi boyayacak, kirletecek bir nitelikte olmamasıdır.

Bugün piyasada örgü için kullanılan çok çeÅŸitli malzeme var. Bunların bazıları bitkisel elyaftan yapılmıştır: pamuk, keten, kenevir ipleri gibi. Bazıları hayvansal elyaftan elde edilmiÅŸtir: moher, alpaka, tiftik (keçi yünü), kaÅŸmir (deve yünü) gibi. Bazıları da sunî elyaftan yapılmıştır: orlon, dralon gibi. Bir de, saf yün ile sunî elyaf karması yeni örgü ipleri vardır. Bu çeÅŸitli ipler, bükümlü senet (NAKO Sidney) çeÅŸitli örgülerde kullanılır. Bütün mesele, öreceÄŸiniz ÅŸeye en uygun olanı seçmektir. Kabarık ve yumuÅŸak örgüler Ä°çin ince ve seyrek bükümlü ipleri: tok, sıkı, dayanıklı olması gereken örgüler için sık bükümlü ipleri seçin. Buklet dediÄŸimiz ip türünü ya da Ä°çinde simli noktalar bulunan pırıltılı ipleri daha şık modeller için ayırın. Örgüde, öreceÄŸiniz malzeme kadar, kullanacağınız ÅŸiÅŸler de önemlidir. 

Örgü sanatının çok eski çaÄŸlara giden bir tarihi var. Hz. Ä°sa'dan önce V.VI. yüzyıllarda insanlar ÅŸiÅŸle yün örmeyi biliyorlardı. Örgü ile ilgili ilk tarihî belgeler Orta Asya'da yapılan arkeolojik kazılarda bulundu; böylece, bu sanatın Asya Türkleri arasında da geliÅŸmiÅŸ olduÄŸu anlaşıldı. Örgüde, ilmeklerin tuzak düÄŸümlerine benzeyiÅŸi ve kullanılan gereçlerin basitliÄŸi de örgünün bir avcı ve göçebe uygarlığında doÄŸduÄŸu tezini güçlendirir. Atlı ve göçebe uygarlıkta geliÅŸen bu örgüler, kervanlarla ve ticaret gemileriyle doÄŸuda Tibet'e; batıda Ä°spanya'ya kadar yayıldı. Ä°spanya'dan da Ä°ngiltere'ye ve Ä°skoçya'ya geçtiÄŸi bilmiyor. Efsaneye göre Britanya adaları halkı örgü iÅŸini,