Bugün ortaöÄŸretim sıralarında okutulan tabiat bilgisi kitaplarından hangisine bakarsanız bakın, tek hücreliden çok hücreliye, inekten kurbaÄŸaya, arıdan yersolucanına kadar bütün hayvanların erkeklik ve diÅŸilik organlarının yapısını, bunların nasıl çiftleÅŸtiklerini, nasıl ürediklerini bütün ayrıntılarıyla bulursunuz. Oysa sıra insana geldi mi, bütün bu kitaplar, sanki insan cinsiyetsiz bir variıkmış gibi susarlar.

BildiÄŸiniz gibi devlet son yıllarda bir nüfus planlaması kanunu çıkarmış ve bu kanunla doÄŸum kontrolü çalışmalarına giriÅŸmiÅŸtir. Kadınlarımıza gebeliÄŸi önleme yollarını ve araçlarını öÄŸretmek için her yıl yüzbinlerce kitapçık bastırılıp devlet eliyle kasabalara ve köylü kadınlara dağıtılıyor. Ne var ki en basit cinsel bilgiden bile yoksun olan kadınlarımızın bu kitapçıklarda anlatılanları, oradaki ÅŸekil ve ÅŸemaları anlayabilmeleri imkânsızdır.

Öte yandan çeÅŸitli yayın organları, gazeteler, kitaplar, filimler gitgide seks konusuna daha geniÅŸ yer vermeÄŸe baÅŸladılar. Birkaç yıldır bazı Avrupa ülkelerinde seks fuarları açıldığını, binlerce açık saçık fo toÄŸrafın, seksle ilgili araç ve gerecin sergilendiÄŸini gazetelerde siz de okuyorsunuz tabiî. Bütün bunlara, batılı ülkelerin çoÄŸunda artık cinse! eÄŸitimin okullara girdiÄŸini ve bir ders olarak okutulduÄŸunu da eklemek gerekir. Uygulanması çok güç, çok nazik ve karmaşık, fakat aynı zamanda zorunlu bir öÄŸretim konusu bu. Öyleyse diÄŸer bilim dallarında olduÄŸu gibi bu konuda da, bildiklerimizi çocuklarımıza aktarmaktan kaçınmaÄŸa ne hakkımız var? Aksine, bunu bir görev saymamız daha doÄŸru deÄŸil mi? Buna karşı çıkmak, cinsiyet (seks) kavramını suçlamak ve ayıplamaktan baÅŸka neye yarar? Yüzyıllardan beri süregelen bu tutum yüzünden cinsiyet alanındaki bilimsel ve tıbbî araÅŸtırmalar uzun süre engellenmiÅŸtir, insan cinsiyeti ve seks konusu üstündeki inceleme ve araÅŸtırmalar ancak yakın zamanların ürünüdür. Bu alanda bildiklerimiz çok yeni olduÄŸuna göre, çözümlenmesi gereken en önemli sorun ÅŸudur: böyle bir eÄŸitimi çocuklarımıza kim verecek? Evde anababalar mı? Okulda öÄŸretmenler mi? Bugünkü durumda, cinsel eÄŸitim görmemiÅŸ anababaların bu bilgileri çocuklarına verecek düzeyde olmadıkları bir gerçektir. Bu yüzden, belki öÄŸretmenlerin bu Ä°ÅŸe el atmaları daha doÄŸru olur. Ancak onların da kalabalık bir sınıf önünde, belli sınırlar içinde kalmak zorunda oldukları, her soruyu açıkça cevaplandırmalarının çok güç olduÄŸu gözden uzak tutulmamalı, iÅŸin doÄŸrusu, cinsel eÄŸitimin okul ve ailenin iÅŸbirliÄŸiyle öÄŸretmen ve anababa tarafından yapılmasıdır ve bu bütünüyle bir eÄŸitim Ä°ÅŸidir; ne yazık ki ÅŸimdilik bizde bu yolda atılmış olumlu bir adım yok. Onun için, bu bilgileri herkesin anlayabileceÄŸi bir dille gerektiÄŸi yerde ve gerektiÄŸi kadar vermek bilinçli basının görevleri içine girmiÅŸtir.

Bazı gerçekleri saklamanın, bilmemezlikten gelmenin hiç gereÄŸi yok. içgüdülerimizden biri de meselâ beslenme Ä°çgüdüsüdür. Bu konuda bildiklerinizi düÅŸünün, yazılmış kitapları ve yemek tariflerini göz önüne getirin. ÇoÄŸalma Ä°çgüdüsü daha az önemli bir etkenmidir ki böylesine gözü kapalı, böylesine körü körüne yaÅŸanıyor. Bize sorarsanız, toplumdaki bunalımların en büyük etkenlerinden biri! hattâ birincisi budur. SaÄŸlıklı yaÅŸamak ve saÄŸlıklı nesiller yetiÅŸtirmek için bu konuda çak saÄŸlam bir temel eÄŸitim ÅŸarttır ve hiç bir anababanın bu önemli görevden kaçınmaması gerekir